ایستگاه شماره ۴: به هوای حرم کرب و بلا محتاجم…

metrofrq safar 04

شاید شنیده باشین که مسیر نجف تا کربلا، ۸۲کیلومتره و ۱۴۵۲تا «عمود» یا «ستون» مسیر پیاده­روی از شهر نجف تا کربلا رو مشخّص کرده!

در فضیلت زیارت امام حسین(علیه­السّلام) نقل شده: «کسی پیاده، قصد زیارت سیدالشهدا کند، خداوند به ازای هر قدمی که برمی‌دارد، یک حسنه برایش نوشته و یک گناه از او محو می‌نماید و یک درجه مرتبه‌اش را بالا می‌برد. وقتی به زیارت رفت، خدای متعال، دو فرشته را موکّل او می‌فرماید که آنچه خیر از دهان او خارج می‌شود را نوشته و آنچه شر و بد ‌باشد را ننویسند و وقتی برگشت با او وداع کرده و به وی می‌گویند: ای ولیّ خدا! گناهانت آمرزیده شد و تو از افراد حزب خدا، حزب رسول او و حزب اهل­بیت رسولش می‌باشی و خداوند، هرگز چشمانت را به آتش جهنم بینا نمی‌کند و آتش نیز تو را ابداً نخواهد دید و تو را طعمه خود نخواهد کرد».

حتماً تصاویر اربعین رو دیدید! تا چشم کار می­کنه،‌ بیابونه و بیابون! امّا زن و مرد، پیر و جوون و کوچیک و بزرگ،‌عزم­جزم کردن تا مسافر کربلا بشن! عدّه­ی زیادی پیاده و… برخی سواره! این­جا همه دارن از هم سبقت می­گیرن! سبقت برای رسیدن به عمل خیر! توی هیئت­ها و چادرهای برپا شده که عرب­ها به اون «موکب» می­گن، چشم­تون با دیدن خیلی چیزها شگفت­زده می­­شه! از ماساژ رایگان زائرها بگیرید تا پخش نذری­ها متعدّد و در اختیار گذاشتن لباس و لوازم راه و غیره! ‌با خودم فکر می­کنم: دین و مذهب، عشق و ارادت و محبّت اهل­بیت، سینه به سینه و نسل به نسل به ما منتقل شده، تا عاشق بمونیم و راه و رسم عاشقی رو هم به دیگران یاد بدیم! یاد حدیث ابتدایی افتادم! کاش بعد سفر کربلا، ‌با یه غیبت کوچیک و یا خدای نکرده با یه تهمت و دروغ، این همه ثواب و خیر و برکت رو از خودمون دور نکنیم!

پاسخ دهید